 Miała (i ma nadal) wszystkie niezbędne cechy, by zostać utalentowanym sportowcem i mistrzem olimpijskim. Pochodzi z wysportowanej rodziny: jej ojciec jest trenerem piłki ręcznej, starszy brat - trenerem pływania. Cierpi na niegroźną deformację stóp, która pozwala jej pływać szybciej od przeciwniczek. Jest samodzielna, gdyż już jako nastolatka opuściła dom rodzinny, by móc trenować pod okiem najlepszych trenerów. Jest również wytrwała i ma dużą wolę walki. Na dzień dzisiejszy jest najbardziej utytułowaną pływaczką w historii francuskiego sportu. Dlaczego więc z Igrzysk Olimpijskich w Pekinie, Laure Manaudou wraca bez żadnego medalu?
Początki
Laure Manaudou zaczyna pływać kiedy ma zaledwie 4 lata. Początkowo trenuje w klubie w rodzinnym mieście Ambérieu-en-Bugey (departament Ain). W wieku 14 lat dostrzega ją trener Philippe Lucas, i obiecuje jej rodzicom zrobić z niej mistrzynię. Pierwsze sukcesy przychodzą bardzo szybko. W 2001 roku podczas mistrzostw Europy juniorów na Malcie, 15-letnia Laure zdobywa dwa srebrne medale (50 i 100 metrów stylem grzbietowym). Rok później w tych samych konkurencjach zdobywa złoto. Od tego momentu nie schodzi już z podium, zdobywając kolejne tytuły i bijąc kolejne rekordy.
Sukcesy
Z Olimpiady w Atenach wraca z trzema medalami: złotym na 400 metrów stylem dowolnym, srebrnym na 800 metrów stylem dowolnym i brązowym na 100 metrów stylem grzbietowym. W 2006 roku podczas Mistrzostw Francji w Tours, zdobywa aż 9 złotych medali i bije o 82 setne sekundy (4’03’’03) rekord świata na 400 matrów stylem dowolnym, który od 1988 należał do Amerykanki Janet Evans. Kilka miesięcy później, na mistrzostwach Europy w Budapeszcie, obniża go ponownie na 4’02’’13. Laure jest u szczytu swojej kariery i swoich możliwości.
Pieniądze
 W marcu 2007 roku, francuski biznesmen François Pinault funduje dla Laure pięcioletnie stypendium opiewające na kilka milionów euro. Jednocześnie tłumaczy, że nie jest to sponsoring, więc pływaczka nie ma wobec niego żadnych zobowiązań, ale jeśli czas i chęci jej na to pozwolą, będzie mu towarzyszyć na aukcjach charytatywnych i pokazach mody. W tym samym czasie Laure podpisuje kilka intratnych kontraktów reklamowych.
Kłótnie
W maju 2007 roku Laure decyduje się na zmianę trenera i klubu. Przenosi się do Turynu, by zbliżyć się do swojego ówczesnego narzeczonego, włoskiego pływaka Luca Martin. Nieoficjalnie mówi się jednak, że przestały jej odpowiadać drakońskie metody pracy dotychczasowego trenera, Philippa Lucas. Większość komentatorów, jak również jej były trener, krytycznie odnosi się do sportowych decyzji Laure. Jednak podczas Mistrzostw Francji w Saint Raphael w 2007 roku, pływaczka zdobywa 8 medali w tym 7 złotych i bije własny rekord Francji na 100 metrów stylem zmiennym.
W sierpniu 2006 roku Laure zostaje zwolniona z Turyńskiego klubu pod pretekstem nieudanej współpracy z trenerem Paolo Penso. Rozstaje się również z narzeczonym. W internecie pojawiają się jej seks-nagrania i roznegliżowane zdjęcia. Z dnia na dzień, mistrzyni olimpijska zostaje bohaterką brukowców. Nie poddaje się jednak i nadal trenuje, tym razem pod okiem starszego brata Nicolas Manaudou. Na mistrzostwach Europy w Eindhoven, z pięciu wyścigów na które jest zapisana, bierze udział tylko w trzech. Zdobywa dwa złote i jeden srebrny medal, ale traci na rzecz Włoszki, Federici Pellegrini (z która nota bene trenowała w Turynie) rekord świata na 400 metrów stylem dowolnym.
Porażki
Tuż przed Mistrzostwami Francji W Dunkierce, które mają również wyłonić skład ekipy olimpijskiej, Laure po raz kolejny zmienia trenera. Przenosi się do Mulhouse, do ekipy Lionela Hortera, aby, jak twierdzi, lepiej przygotować się do Olimpiady w Pekinie. W Dunkierce Laure odnotowuje wyraźny spadek formy. Jest zapisana na 6 konkurencji, ale startuje tylko w 4. Jest dopiero czwarta na 200 metrów stylem dowolnym. Zdobywa złoto na 100 i 200 metrów stylem grzbietowym, ale na swoim koronnym dystansie, 400 metrów stylem dowolnym, zdobywa 3 miejsce, i po raz pierwszy od 2004 roku nie staje na najwyższym stopniu podium.
Na igrzyska Olimpijskie w Pekinie jedzie pełna nadziei, ale jej forma zawodzi. Jest zapisana na 3 konkurencje: 400 metrów stylem dowolnym, w której jest mistrzynią olimpijską, oraz 100 i 200 stylem grzbietowym. Porażka jest całkowita. 400 metrów stylem dowolnym, Laure kończy ostatnia. Na 100 metrów stylem grzbietowym - przedostatnia. Nie kwalifikuje się do finału 200 metrów stylem grzbietowym, kończąc tę konkurencję na dalekim 15 miejscu.
Czy jest to zatem spektakularny koniec spektakularnej kariery zaledwie 21-letniej Laure Manaudou, która 2007 roku została wybrana najlepszą pływaczką świata przez Swimming World Magazine ?
Phlippe Lucas o występie Laure Manaudou w Pekinie - wideo
Reklama EDF z Laure Manaudou
Blog Laure Manaudou
Oficjalna strona Laure Manaudou Ilustracje:
| Do zilustrowania tego artykułu wykorzystano fotografię autorstwa David Monniaux udostępnioną w serwisie Wikipedia na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 2.0 oraz ikonę dostępną na zasadzie public domain
|  |
